Vistrip Kenia 2006

In oktober 2006 was ik een week in Kenia om te vissen.  Vorig jaar viste ik op zalm, forel en steur in Canada. Dit keer gingen we de zee op en visten we o.a. op tonijn, zeilvis, haai en barracuda. Maar wat pas echt indruk maakte was het werk dat ik kon doen als ambassadeur van The Fishing Dutchmen, een ideële stichting van sportvissers. Ik bezocht een gevangenis, gaf judoles in een weeshuis en deelde voedselpakketten uit in de regio.


Op de dag van aankomst, gingen
we direct langs bij het weeshuis
In het weeshuis hingen veel
tekeningen om ons welkom te heten



Buiten op wat matrassen gaf ik een
judoles in het weeshuis

Zo maak je een houdgreep



Veel lol tijdens de judoles

Lekker stoeien op de matrassen



Ik ging regelmatig onderuit



Voor het weeshuis hadden
we voetballen meegenomen

De heenreis verliep 's nachts van Schiphol naar Nairobi, waar we overstapten op een vlucht naar Mombassa. Daar stapten we in de bus en reden over een slechte weg in drie uur naar Malindi. Na een late lunch gingen we naar het weeshuis. Daar gaf ik een judoles en floot scheidsrechter betaald voetbal Dick Jol een voetbalwedstrijd. Ik was moe, maar de kinderen gaven met hun enthousiasme zoveel energie. De sfeer was erg warm en hartelijk. Na het avondeten viel ik snel in slaap voor een korte nacht, want om 5 uur ging de wekker al voor de eerste van vijf visdagen.


Een sailfish trekt de hengel krom
De indrukwekkende sailfish



Yes, mijn eerste sailfish gevangen

Met Dick Jol ving ik een snapper



Een dorado, mijn eerste vis van de trip

Ons team: ik, Jan van de Bovenkamp
en Pierre Bronsgeest



Een springende sailfish aan de lure

Jagende tonijn


Pierre Bronsgeest is voorzitter van The Fishing Dutchmen en hoofdredacteur van Beet, het mooiste visblad van Nederland.

Eerder stond ik in Beet met een vistrip in Canada en een verslag van een karpersessie op het Haringvliet.

In 2007 stond er een uitgebreid verslag van deze Keniatrip in Beet.
We visten vijf dagen op zee. Veelal slepend op zoek naar o.a. sailfish, tonijn, marlijn, wahoo en dorado. Twee keer probeerden we een haai te vangen en eenmaal lukte dat. Dick Jol ving een tijgerhaai van 650 pond (ca. 3,5 meter), spectaculair! De haai werd onthaakt en zwom rustig weer de diepte in. De meeste vis ging mee. Een enkele vis aten we aan boord, de rest ging mee en werd verkocht. De minder voorkomende vissen, zoals sailfish, werden snel en netjes terug gezet.

De foto's zijn gemaakt door Pierre Bronsgeest en mijzelf.

Klik op de foto's voor een vergroting!


The Fishing Dutchmen zorgt voor vis voor
het weeshuis. Hier wordt het contract
getekend.


De eerste vissen voor het weeshuis.
Ik, Dick Jol en Fester Fennema



Gevangen vis wordt direct aan boord
klaargemaakt. Heerlijk verse vis!
 

Ik heb lol, want mijn hengel staat krom



Een uur na het vangen
ligt de vis op mijn bord

Een grouper




Wachten op de aanbeet van een haai


Dick Jol drilt een haai van 325kg
 


Springende sailfish...
Wahoo, een slanke rover



Jan van de Bovenkamp met een sailfish

Dolfijnen zwommen regelmatig mee



De kok aan het werk in het ruim

Dansen met de Masai op de afsluitende avond



Gevangen aan mijn
Shimano reishengeltje

De gevangen vis wordt
gesneden voor de lunch

Op de laatste dag gingen we weer terug naar het weeshuis. Ria & Fester hadden met geld van de The Fishing Dutchmen spullen gekocht voor de gevangenis. In de vrouwenvleugel van de gevangenis wonen jonge kinderen bij hun moeders onder zeer primitieve omstandigheden. Wij brachten o.a. matrassen, luiers, babyvoeding en wasmiddel. Het was bizar om te zien hoe een Keniaanse gevangenis verschilt van een Nederlandse. Gelukkig ken ik beide erg slecht, maar Nederlandse gevangen mogen hun handjes dichtknijpen dat ze niet in Kenia vast zitten...

Terug in het weeshuis aten we een bordje bonen met de kinderen mee. Daarna brachten we voedselpakketten rond in de omgeving. Ria & Fester hebben een outreach program opgezet waardoor vele gezinnen (totaal 300 mensen) wekelijks een voedselpakket krijgen om te overleven. Zo kunnen de kinderen thuis binnen hun eigen gezin opgroeien.

Het was zeer indrukwekkend om deze tocht langs de gezinnen te maken. Er is zoveel armoede, HIV, AIDS, overleden ouders en kinderen. Als je zo met de harde kanten van het leven wordt geconfronteerd, zet dat je sores in je eigen leven in een heel ander perspectief.


De jongste bewoonster van het weeshuis,
3 maanden
In het weeshuis



Matrassen voor de gevangenis

Op weg naar de gevangenis



De bush in om voedsel te brengen

HIV vreet aan het lijf, maar deze
vader knapt op door medicijnen



Voor het huis van deze grootouders

Tijdens het outreach project



Voedselpakketten brengen
 

Deze bewoners hadden al
een tijdje een auto in de tuin...



Deze broertjes kwamen uit school, wij
brachten ze thuis. De kleinste heeft HIV.

Dit zieke meisje brachten we naar het
ziekenhuis. Drie dagen later overleed ze.