

|
|
|
25 november 2010 |
|
Op 1 december treed ik in dienst van de
Judobond Nederland als bondscoach van de juniorendames. Vandaag
heb ik op het bondsbureau in Nieuwegein mijn arbeidscontract
getekend. Ik volg Willem de Korte op die op 1 januari vertrekt. In
deze functie ben ik verantwoordelijk voor de damesselecties -15,
-17 en -20 jaar.
Ik heb veel kennis en ervaring opgedaan in het topjudo. Dat wil ik
nu gebruiken om de judoka's beter te maken. Bij de jeugd/junioren
gaat het er om dat de judoka's zich zo goed mogelijk ontwikkelen
naar het seniorenniveau, daar worden de hoofdprijzen verdeeld. Ik
heb er zin in om daar mijn bijdrage aan te gaan leveren.
Technisch directeur Cor van der Geest en ik tekenen het contract
op het bondsbureau in Nieuwegein.
|
|
|
10 november 2010 |
|
Mijn eigen judo staat voor de rest van 2010
in de ijskast. Op 1 november scheurde ik de mediale knieband van
mijn rechterknie. Ik was lekker aan het trainen op mijn club
Budokan Rotterdam, toen er iemand tijdens randori (sparren) tegen
de zijkant van mijn onderbeen aan viel. Ik zag het niet aankomen,
mijn been was ontspannen, mijn knie knakte naar binnen. Pijnlijk
en vervelend.
Een MRI-scan wees uit dan de knieband is ingescheurd. Het is niet de eerste keer, tijdens mijn topsport heb ik dit
eerder meegemaakt. Ik weet wat me te doen staat: goed verzorgen,
rusten, ijzen en stapje voor stapje revalideren. In december wil
ik weer op de mat lopen, in januari wil ik weer meeknokken.
|
|
|
13 maart
2010 |
|
Vorige maand ben ik samen met Mark van der Ham en een groep
judoka's van mijn club Budokan Rotterdam een aantal dagen in
Duitsland geweest. Na de Grand Prix van Düsseldorf bleven een
paar honderd judoka's achter om met elkaar te trainen. Een
uitgelezen kans voor de jonge talenten van onze club om te
ruiken aan het niveau van de wereldtop. Samen met hoofdtrainer
Mark van der Ham kon ik de judoka's sturen, aanjagen en helpen
om een maximaal rendement uit de trainingen te halen.
Het was voor mij toch nog vreemd om langs de kant te blijven
staan wanneer mijn oude concurrenten met elkaar gingen knokken.
De ne-waza randori's pikte ik toch maar mee en dat ging lekker.
Bij tachi-waza bleef ik langs de kant. Ik moet niet vergeten dat
ik ondertussen niet meer zo getraind ben als voorheen en
bovendien was ik daar om onze judoka's te begeleiden en dat lukt
niet als ik zelf sta te knokken.
|
|
|
12 maart
2010 |
|
Vorige maand ben ik ingevallen als coach van Edith Bosch bij de
World Cup in Budapest. Ediths vaste coach Chris de Korte (ook
altijd mijn coach geweest) kon deze keer zelf niet mee en ik nam
zijn plaats in.
Edith, Chris en ik hebben de afgelopen maanden regelmatig
overlegd over Ediths te volgen traject richting de Olympische
Spelen van 2012. Ze heeft veel gewerkt aan het aanpassen van
haar judostijl en dat moet de komende jaren haar vruchten
afwerpen.
In Budapest won Edith al haar partijen en dus het goud.
Belangrijker was dat zij haar nieuwe tactieken en technieken kon
testen. Ik ken Ediths judo en situatie goed en de samenwerking
bij het toernooi in Budapest verliep soepel. Voor elke partij
namen we het strijdplan door. Aangezien ik officieel geen
centrale coach ben, mocht ik niet op de coachstoel plaatsnemen.
In samenwerking met bondscoach Marjolein van Unen kon ik vanaf
de tribune mijn coaching doen. Het was prettig om een steentje
bij te dragen aan een geslaagd toernooi voor Edith.

Edith Bosch in de finale van de WC Budapest tegen Oka (JPN)
|
Ouder judonieuws
Alle
nieuwsberichten van 2009
Alle
nieuwsberichten van 2008
Alle
nieuwsberichten van 2007
Alle
nieuwsberichten van 2006
|