Kalender: Goud

Fotografe Monique Velzeboer heeft een bijzondere kalender voor 2009 uitgebracht. 12 sporters die wereld-, Olympisch of Paralympisch kampioen zijn (geweest), zijn volledig in goud afgebeeld. Voor de foto ben ik met judopak en al goud geverfd. Het resultaat is een bijzondere serie foto's.

De kalender is te bestellen via www.moniquevelzeboerfoundation.nl. De netto-opbrengst is bestemd voor het Liliane-fonds.

Busen Judo kata

Deze maand is er een nieuw judoboek verschenen. De auteurs, mijn trainer Chris de Korte en Edgar Kruyning, schrijven daarin over de geschiedenis van het Busen-judo en zeven kata's.

Het boek bevat 1400 foto's. Ik heb het nage-no-kata gedemonstreerd en was uke in het katame-no-kata.

Een must voor de liefhebber van judo-geschiedenis en kata! Het boek kost €29,95 en is te bestellen via info@busenjudo.nl.

Wat een afscheid...!

Afgelopen zaterdag was een enorme happening. Ik won mijn 10e Nederlandse seniorentitel in mijn gewichtsklasse en het werd een groots afscheid in het uitverkochte Topsportcentrum in Rotterdam.

Ik heb er nog veel over te vertellen, veel foto's om te laten zien, mooie filmpjes om te plaatsen, maar ik ben nog te beduusd en heb het te druk om dat hier te doen. Mijn agenda is nog erg vol, ik hoop deze week wat meer te kunnen plaatsen.

Wat een afscheid...!

Winnares prijsvraag bekend

De winnares van de prijsvraag is bekend. De 9-jarige Marit Nuijten werd geloot uit de goede inzendingen. Zij mag als genodigde mijn afscheids-wedstrijd bezoeken, plaats nemen op de genodigdentribune, eten & drinken in de aparte cateringruimte en mij ontmoeten na de wedstrijden.

Meer dan 100 websitebezoekers stuurden hun antwoorden in. Ongeveer tweederde van deze inzenders deed dit foutloos.

Antwoorden prijsvraag:
1. In welk land won ik mijn eerste EK medaille?
- Polen

2. Bij welke sportschool ben ik begonnen met judo?
- Sportschool Westwijk

3. Wat zijn mijn vier huidige sponsoren?
- Big Boss Bouwmarkt
- Koninklijke Luchtmacht
- Adidas/Budogi
- Pillowbaits

4. Wat woog de zwaarste karper die ik ooit gevangen heb?
- 31 pond

5. Van welke drie stichtingen ben ik ambassadeur?
- Stichting Spirit of Faith
- Stichting The Fishing Dutchmen
- Stichting The International Award for Young People


6. Wat is de laatste militaire onderscheiding die ik heb ontvangen?
- Double Gold Star in the Merit of CISM

Prijsvraag: win kaartjes voor mijn afscheidswedstrijd!

Op 8 november neem ik tijdens het NK afscheid als wedstrijdjudoka. Jij kan daar gratis bij zijn! Als je de juiste antwoorden geeft op onderstaande vragen, maak je kans op 2 vrijkaarten voor 8 november, inclusief eten & drinken in de besloten ruimte voor genodigden en een meet & greet na de wedstrijden.

1. In welk land won ik mijn eerste EK medaille?
2. Bij welke sportschool ben ik begonnen met judo?
3. Wat zijn mijn vier huidige sponsoren?
4. Wat woog de zwaarste karper die ik ooit gevangen heb?
5. Van welke drie stichtingen ben ik ambassadeur?
6. Wat is de laatste militaire onderscheiding die ik heb ontvangen?

Alle antwoorden zijn terug te vinden op mijn site. Uit de goede inzenders wordt 1 winnaar getrokken. De antwoorden kunnen tot 24 oktober worden opgestuurd naar: prijsvraag@markhuizinga.nl. De winnaar krijgt uiterlijk 1 november bericht.

NK als afscheid in Nederland

Ik heb besloten nog één keer deel te nemen aan het NK. Ik doe dat om in een mooie ambiance afscheid te kunnen nemen in aanwezigheid van het Nederlands judopubliek, familie en vrienden. Lees hieronder het persbericht van mijn werkgever Defensie:

Mark Huizinga neemt afscheid bij NK Mark Huizinga neemt voor de laatste keer deel aan het Nederlands Kampioenschap judo dat op 8 november in Rotterdam wordt gehouden. De Luchtmachtkapitein sloot zijn internationale carrière vorige maand af bij de Olympische Spelen in Peking. Hij wilde daar zijn vierde Olympisch medaille halen, maar slaagde daar niet in. Op het NK wil Huizinga afscheid nemen van het Nederlandse publiek. “In Peking heb ik al mijn laatste échte wedstrijd gejudood. Na de Spelen ontstond het idee om iets van een afscheid te organiseren. Het NK lijkt me daarvoor een mooie gelegenheid. Ik heb 20 jaar getraind bij Budokan Rotterdam, ik vind het mooi dat ik in de judohoofdstad van Nederland nog een keer naar het thuispubliek, familie, vrienden en Defensiecollega’s kan zwaaien als ik definitief de mat af stap.” De regerend Europees kampioen heeft in de afgelopen 15 jaar een lange erelijst opgebouwd. Hij won o.a. Olympisch goud, tweemaal Olympisch brons en werd vijf maal Europees kampioen. Verder won hij de meeste World Cup-medailles in het mondiale herenjudo en stond hij 10 jaar achtereen op het podium bij het EK. “Begrijp me goed: dit is geen verlenging van mijn carrière. Ik heb sinds de Spelen pas één keer getraind. Ik zal het NK als liefhebber beleven, niet als keihard getrainde topjudoka. Het resultaat is niet belangrijk, het moet een feestje zijn voor het publiek en mezelf.”

Bekijk nu mijn Beijing-site!

Vanaf 27 juli tot ergens in september is al mijn judonieuws te volgen op het Beijing-gedeelte van mijn website!

Trainingsweekend Papendal

Vorig week had ik een extra ingelast trainingsweekend. Vier judoka's waren naar Papendal gekomen om mij te helpen bij het laatste stukje van mijn voorbereiding op de Spelen. Mijn trainer Chris maakte goede programma's die perfect afgestemd waren op wat ik in deze fase nodig heb.

Jongens, bedankt voor jullie hulp!


V.l.n.r. Chris de Korte, Marvin de la Croes, Maarten van Liempd, Jelle van den Berg, Dogan Tekin, ik en Mark van der Ham

Budokan Rotterdam zwaait uit

Vorige week hield Budokan Rotterdam een bijeenkomst op het Kasteel van Rhoon. Pers en genodigden waren aanwezig bij het succes wensen van de vijf Olympiagangers van Budokan. Ook twee Budokantrainers (Chris de Korte en Marjolein van Unen) zullen in Peking hun bijdrage leveren om samen met de judoka's zoveel mogelijk eremetaal terug te brengen naar Rotterdam.


V.l.n.r. Edith Bosch, Elisabeth Willeboordse, Mark Huizinga, Deborah Gravenstijn, Carola Uilenhoed (foto: Cor Vos)

Charles van Commenée kiest

Vorige maand was ik in Amsterdam voor de bekendmaking van "De Keuze van...", in dit geval Charles van Commenée, chef de mission van de Nederlandse Olympische ploeg. Hij koos vijf sporters uit de Nederlandse Olympische geschiedenis. Van deze sporters hangen nu (tot 22 oktober) banieren voor het Olympisch stadion in Amsterdam. Ik ben er trots op daar te hangen!

Weer Open Duits kampioen

Afgelopen weekend heb ik voor de vierde keer de Open Duitse kampioen-schappen gewonnen. Ik kwam in Braunschweig om wedstrijdritme op te doen voor de Spelen en dat is goed gelukt. Ik won mijn vijf partijen met ippon.


1e ronde: winst op Hathem Abd El Akher (EGY)
Abd El Akher gaat voor Egypte naar de Olympische Spelen in de klasse -81kg. Het fysieke krachtsverschil werd snel duidelijk. Na 40 sec scoorde ik een ippon met een hoge harai-goshi.

2e ronde: winst op Tamas Madarasz (HUN)
Deze jongen vertegenwoordigt Hongarije op EK en WK. Ik reageerde direct in de overgang van staand naar grond; ik kantelde hem vlot in een houdgreep: ippon na 1 min.

3e ronde: winst op Isaac Carreno (ESP)
Een voor mij onbekende Spanjaard. Hij begon heel fel in zijn pakking, maar na 2 min had ik hem te pakken in een sankaku (verwurging): ippon.


Halve finale: winst op Sergei Aschwanden (SUI)
Vorig jaar won ik van hem de finale in Braunschweig, dat was onze eerste ontmoeting. Het is een geduchte tegenstander die al verschillende medailles op EK en WK gehaald heeft. Hij staat bekend om zijn snelle schouderworpen en ook mij wist hij te verrassen. Toen ik even teveel ruimte gaf, scoorde hij een wazari met een lage schouderworp. Ik voerde de druk op en bracht hem steeds meer in het nauw. Met nog 1 min te gaan sloeg ik toe met een schouderworp: ippon.


Finale: winst op Euan Burton (GBR)
Deze Brit judoot normaal een gewichtsklasse lager (brons WK 2007), maar kan zich prima weren in mijn klasse. Ik was dominanter in mijn pakking en dat leverde me twee shido's voorsprong op. In de laatste minuut kantelde ik hem mooi in een houdgreep en besliste daarmee de finale.


Erepodium: Burton (zilver), ik (goud), Abd El Akher en Aschwanden (brons).

Ik ben uiteraard tevreden over deze trainingswedstrijd, want dat was het voor mij. Ik heb de bevestiging dat ik op de goede weg ben naar topvorm in Beijing.

Ik blijf nu een week in Braunschweig om te trainen met andere nationale teams. Daarna is het nog maar 2,5 week tot vertrek naar Azië. Op 31 juli vertrek ik naar Japan, op 7 augustus (1 dag voor de opening) vlieg ik van Japan naar China.

In deze laatste weken is het vizier steeds scherper gericht op die ene dag in Peking: 13 augustus 2008.


Het was een ontspannen wedstrijddag. Chris de Korte, Mark van der Ham en ik kijken nog wat foto's terug na de halve finale.

Trainingsstage Wit-Rusland

Ik ben net weer terug van een trainingsweek in Minsk (Wit-Rusland). Ik heb daar hard kunnen trainen met veel buitenlandse judoka's. Er was een internationale trainingsstage met deelnemers uit 22 landen.

In de week tussen Japan en Wit-Rusland had mijn lichaam tijd nodig om te herstellen. De trainingen liepen toen stroef, maar eenmaal in Minsk kon ik er weer vol tegenaan. In het begin van de week ging ik erg goed, aan het einde werd het minder, maar dat is een bekend beeld voor mij. Ik heb in ieder geval goed kunnen investeren.

De komende twee weken train ik in Nederland verder en daarna doe ik in Braunschweig mee aan het Open Duits Kampioenschap, een trainings-wedstrijd.

Trainingen in Japan goed afgerond

Ik ben zojuist teruggekeerd uit Japan. Ik heb in de laatste week op de Tokai Universiteit steeds meer en harder kunnen judoën. Na een voorzichtig begin maakte ik elke training progressie. Ik heb gelukkig toch nog aardig wat Japanners kunnen gooien en laten aftikken.









Ik ben nu een week thuis en vertrek dan naar Wit-Rusland voor een trainingsweek. Peking nadert!

Randori!

Voor het eerst in zeven (!) weken heb ik weer echt randori (oefengevechten) kunnen maken. Dat is een hele prettige vooruitgang. Tijdens de EK-finale op 13 april blesseerde ik mijn rib en dat bleek een hardnekkige blessure. Ik ben nog niet klachtenvrij, maar ben al blij dat ik weer behoorlijk kan knokken. Tot deze week moest ik me beperken tot hardlopen, krachttraining en uchi-komi.

Afgelopen zaterdag begon ik met 4 randori's, maandag maakte ik er 7 en dinsdag 11. Mijn niveau is nog niet geweldig, maar als ik elke training progressie maak, heb ik niets te klagen. Fysiek ben ik goed getraind, ik moet nu weer even wennen aan judospecifieke handelingen. Ik heb er alle vertrouwen in dat ik dat snel oppik, vooral als ik hier de gelegenheid heb om elke dag met een berg trainingspartners op de mat te staan.


Mount Fuji, de bekendste berg van Japan. Deze foto heb ik zondag genomen vanaf ons verblijf.

Trainen in Japan

Sinds een week ben ik in Japan om te trainen. Vooraf had ik twijfel of het zinvol was om te vertrekken, omdat ik door mijn ribblessure (opgelopen in de EK-finale, 6 weken terug) nog steeds niet in staat ben om randori's te kunnen maken. Toch ben ik afgereisd naar de Tokai Universiteit in Tokio, waar ik me in deze eerste week nog heb moeten beperken tot hardlopen, krachttraining en uchi-komi.


De dojo van de Tokai Universiteit.

Als alles meezit hoop ik volgende week mee te kunnen knokken, want daar kom ik uiteindelijk voor. Het is ook frustrerend om zoveel goed "materiaal" te zien rondlopen, zonder dat ik ze zelf in mijn handen kan nemen. Geduld is een schone zaak; ik kan beter te laat dan te vroeg mijn ribben belasten. Ik werk wel hard aan mijn fysieke vorm en zodra ik de mat op kan, komt het met judo wel goed. Ervaring geeft rust en vertrouwen.

Het is mooi om hier weer te zijn. Mijn eerste trip naar Japan was in 1994, ook naar Tokai. Toen was alles nieuw, spannend, zwaar en indrukwekkend. In 1995 en 1997 kwam ik er terug om te trainen, al even geleden dus. De dojo en het gastenverblijf zijn nauwelijks veranderd, de mentaliteit wel. Vroegah was het strenger en hiërarchischer, tegenwoordig is de sfeer losser, Europeser. Voor de Japanse judoka's is dat waarschijnlijk prettig, maar ik vind het eigenlijk jammer. Als je naar het judomekka aan de andere kant van de wereld reist, zie je toch graag de ouderwetse tucht en hardheid terug. Ach, nostalgie...

Op TV bij Pauw&Witteman

Gisteravond was ik te gast in het TV-programma Pauw&Witteman, uiteraard naar aanleiding van mijn Europese titel van twee dagen daarvoor.

Ik zat aan tafel met de scheidend Commandant der Strijdkrachten, Gen Berlijn (mijn baas dus) en met Elco Brinkman. Ik vertelde onder andere over mijn vijfde titel, mijn drijfveren, mijn werk, mijn verlangens, verleden, heden en toekomst.

Bekijk de uitzending

Weer Europees Kampioen!

Gisteren heb ik op mijn laatste EK de titel veroverd. Het is mijn vijfde Europese titel en het is een hele mooie! Solide, overtuigend en zonder in de problemen te komen won ik partij na partij. Een mooiere manier om afscheid te nemen van de Europese kampioenschappen bestaat niet.

1e ronde: winst op Nick Hein (GER)
Eigenlijk een jongen uit de -81kg-klasse. Ik liet hem niet bij me komen en controleerde de partij. Ik won met twee straffen.

2e ronde: winst op Winston Gordon (GBR)
Altijd een taaie pakkingvechter. Ik begon wat te sloom en kwam op een shido-achterstand. Daarna gaf ik gas en scoorde een mooie ippon met uchi-mata.

3e ronde: winst op Hugo Silva (POR)
Ik verwachtte een hectische partij met die duizenden luidruchtige Portugezen op de tribune, maar ik gaf ze geen kans om te juichen. Ik gooide Silva twee keer hard op zijn buik, volgde direct in ne-waza en legde hem helemaal klem in een sankaku-houdgreep. Het was snel gedaan met hem.

Halve finale: winst op David Alarza (ESP)
De altijd lastige Spanjaard waar ik al meer dan 10 zware veldslagen mee geleverd heb. Makkelijk was het niet, maar tactisch deed ik het helemaal goed. Ik domineerde de aanvallen waardoor ik op een shido-voorsprong kwam. In de eindfase scoorde ik daar nog een yuko bij, zodat ik verdedigend de partij kon uitjudoën. Prima partij.

Finale: winst op Elkhan Mammadov (AZE)
Hij won in de halve finale van de wereldkampioen. Vorig jaar verloor ik mijn enige ontmoeting met hem. Dat was echter in fase dat ik er met mijn hoofd totaal niet bij was. Nu was ik geconcentreerd en klaar voor een laatste goede partij. Ik kwam geen moment in gevaar, scoorde twee yuko's, nam weinig risico en nam dankbaar mijn vijfde Europese titel in ontvangst.

De afgelopen maanden heb ik regelmatig getwijfeld of ik mijn carrière per direct zou beëindigen. Ik ben na al die jaren niet uitgekeken op judo, dat blijft een machtig mooie sport, maar ik heb het eigenlijk wel gehad met mijn kleine wereldje als topsporter. Altijd veel doen en veel laten. Er is zoveel meer in het leven en ik kijk er naar uit om dat te gaan ontdekken.

Toch heb ik de afgelopen maanden wel gewoon keihard getraind. Het was emotioneel om er dit resultaat voor terug te zien. Het geeft me een duwtje in de rug om nog vier maanden alles in het werk te stellen om op een grootse wijze afscheid te nemen tijdens de Olympische Spelen in Peking.

Oh ja, ik ben nu de oudste Europees kampioen herenjudo aller tijden! Leuk!

Het EK is begonnen

Het EK is momenteel in volle gang hier in Lissabon. Twee wedstrijddagen zitten erop, morgen ben ik aan de beurt op de laatste dag. Ik zal mijn toernooi openen tegen Nick Hein uit Duitsland, een jongen die voorheen uitkwam in de klasse tot 81 kg. Ik ken hem nog niet zo goed, makkelijk zal het niet zijn, maar ik zal die eerst ronde moeten winnen.

Mocht dan lukken, dan tref ik in de tweede ronde Winston Gordon (GBR), een oude bekende. Een erg taaie tegenstander die hard zal vechten om de pakking. Ik heb al onze voorgaande ontmoetingen gewonnen, o.a. op de laatste Olympische Spelen (partij om brons) en het laatste WK (kwartfinale), maar het zijn altijd zware gevechten.

Als ik die partij ook weet te winnen, wacht waarschijnlijk Sergei Aschwanden uit Zwitserland. Ik versloeg hem vorig jaar in de finale van het Open Duits Kampioenschap. Ook deze voormalig vice-wereldkampioen is een gevaarlijke tegenstander.

Kortom, het wordt zwaar strijd leveren om in de buurt van het podium te komen. Daarbij zal ik de pijn aan mijn grote teen moeten vergeten. Afgelopen maandag scheurde ik een bandje in de teen en sindsdien kan ik er weinig mee. Vanmorgen heb ik een testtraining gedaan om te zien hoe we de teen het beste kunnen inpakken en wat ik er wel en niet mee kan. Ik werd er niet vrolijk van, maar morgen richt ik mijn vizier op mijn tegenstander. Met pijnstillers en de adrenaline van de wedstrijd moet die teen een bijzaak worden.

Mijn laatste EK. Het wordt sowieso weer een enerverende dag...

Mijn loting

Trainingsstage Tsjechië

Ik ben deze week in Nymburk (Tsjechië). Daar traint de Nederlandse ploeg samen met een groep andere landen om zich voor te bereiden op de EK van volgende maand. Ik ben voor het derde jaar in Nymburk.

Het niveau van de deelnemers is niet zo hoog als tijdens de trainingsstages in Parijs en Hamburg vorige maand, maar er zijn meer dan genoeg tegenstanders om me goed uit te leven. Ik ben tevreden met mijn progressie. Alles past in het plaatje van de opbouw richting augustus. Vandaag maak ik nog een laatste training en dan reizen we weer terug naar huis.

Fotoshoot in Spanje

Gisteren ben ik even in Spanje geweest. 's Ochtends vertrok ik van Schiphol voor een fotoshoot van mijn kledingsponsor Adidas. Een groep Adidas-atleten vanuit de hele wereld kwam naar Valencia om foto en video-opnames te laten maken. Ik poseerde in het nieuwe Olympische judopak van Adidas. 's Avonds vloog ik via Barcelona weer terug naar Nederland. Een lange dag, maar wel een leuke ervaring.



Lunchen in het zonnetje -->

Eigen schuld, dikke... snee

Vanavond tijdens de judotraining was ik dom bezig. Ik was wat aan het dollen, wilde voor de grap een onmogelijke worp inzetten en gaf daarmee onbedoeld mijn tegenstander (Wil Bilstra) een kopstoot. Zijn tanden stonden in mijn voorhoofd. Gevolg: zere tanden voor Wil en een snee in mijn hoofd voor mij. Einde training.

In het ziekenhuis is de snee met drie hechtingen gedicht. Geen judotraining meer deze week. Kracht- en conditietraining kan ik gewoon doen en volgende week kan ik weer judoën tijdens de trainingsstage in Tsjechïe.

Moraal van het verhaal: hou je kop er bij als je aan het trainen bent (figuurlijk dan...)

1-(t)weetje in Z@ppsport

Kijken, filmen, trainen in Hamburg

Vandaag was ik in het Duitse Hamburg om te kijken naar de Super World Cup. Ik zat al vroeg op de tribune met mijn videocamera om de verrichtingen van de concurrenten in mijn gewichtsklasse te volgen en vast te leggen. Die videobeelden gebruik ik als studiemateriaal op weg naar de Olympische Spelen.

De komende week blijf ik in Hamburg om deel te nemen aan de internationale trainingsstage die hier gehouden wordt. Enkele honderden judoka's blijven hier om met elkaar te trainen. Zo kan ik op het hoogste niveau schaven aan mijn vorm.

Mijn eerstvolgende wedstrijd is het Europees kampioenschap, 12/13 april in Lissabon.

Video: Soldaten van Oranje

Op radio en TV

Morgenmiddag ben ik op televisie in de uitzending van Studio Sport. In een aflevering van 'Soldaten van Oranje' komt de combinatie van topsport en mijn militaire bestaan aan bod.

Eerdere afleveringen van 'Soldaten van Oranje'

Tevens ben ik morgen live te gast in het radioprogramma 'Langs de Lijn' van de NOS op Radio 1. Van 13.00 tot 13.30 praat ik over mijn judocarrière en mijn vierde Olympische deelname.

Video: reactie op vormbehoud

Voor de vierde keer naar de OS

Vandaag heb ik in Parijs mijn deelname aan de Olympische Spelen zeker gesteld. Ik moest vandaag 7e worden en ik eindigde als 5e. Ik ben uiteraard tevreden met mijn kwalificatie, nog niet helemaal met mijn judo, in ieder geval niet het judo in mijn eerste twee partijen.

Mijn toernooi verliep apart. De wedstrijden van mijn gewicht werden alsmaar uitgesteld. Ik maakte mijn warming-up om 11.30u, maar mijn eerste partij begon uiteindelijk pas tegen 17u. Vervolgens moest ik mijn partijen snel achter elkaar afwerken, met 10-15 min pauze ertussen. Killing.

1e ronde: winst op Dominique Hischier (SUI)
Altijd lastig, nooit echt gevaarlijk. Toch kwam ik stroef uit de startblokken. Ik kwam niet in gevaar, maar wist ook niet te scoren. Door hard door te knokken en aan te dringen, dwong ik een straf af in de verlenging. Een matige, zware start.



2e ronde: verlies tegen Zafar Makhmadov (RUS)
De Europees kampioen tot 23 jaar. Hij begon agressief en sterk. Ik miste een goede kans in ne-waza en we gingen staand verder. Na 2 min verslikte ik me in een schouderworp van hem, ippon. Ik heb eigenlijk geen moment lekker in de partij gezeten.



1e herkansingsronde: winst op Sun-Ho Choi (KOR)
De kampioen van Azië kende ik van een trainingsstage in Korea vorig jaar. Een pittige tegenstander die weinig ruimte geeft. Ik judode feller en beter dan in mijn eerste partijen en won de wedstrijd uiteindelijk met een koka in de verlenging.

2e herkansingsronde: winst op Amar Benikhlef (ALG)
De nr.2 van Afrika versloeg ik vorig jaar ook in Parijs. Nu lukte het al vlot op de grond, ik kantelde hem in een houdgreep en 25 sec later was mijn Olympisch ticket binnen. Met deze overwinning was immers de 7e plaats veilig gesteld.

3e herkansingsronde: winst op Karolis Bauza (LTU)
Deze jonge Litouwer had verrassend gewonnen van de sterker geachte Rakov en Mammadov. Ik kon me tegen hem uitleven in ne-waza. Na wat opbouwen moest hij aftikken in een armklem.

De partij om brons tegen David Alarza uit Spanje liet ik aan mij voorbij gaan. Mijn partijen volgden zo snel op elkaar dat ik doodop was. Ook de partij om brons zou ik direct moeten maken tegen een frisse en gretige Alarza. Ik heb al vaak tegen hem gestaan en dat zijn altijd lange, zware potten. Ik gunde hem de mogelijkheid niet mij te domineren. Bovendien was voor mij de dag al geslaagd. Het gaat mij maar om één ding: topvorm op 13 aug. Een extra slopende partij ging mij daarbij niet helpen.

Helaas geen medaille, maar het is goed zo. Ik lig op schema. Mijn deelname aan de Spelen is nu zeker en mijn vorm is groeiende.

Complete poulestaat -90kg (Adobe Acrobat reader vereist)

Klaar voor kwalificatie

In de afgelopen weken heb ik weer stevig randori kunnen maken. Het omzetten van de extra kracht uit de krachttraining lukt behoorlijk goed. Ik ben fit en klaar om wedstrijden te maken. Topvorm is er nog niet, maar dat moet ook pas in augustus komen. Ik ben in ieder geval nu klaar om me internationaal te meten.

Dit weekend doe ik mee aan de Super World Cup in Parijs, het sterkste toernooi ter wereld (buiten de WK en Spelen). Als ik daar bij de beste zeven eindig, toon ik vormbehoud en is mijn deelname aan de Spelen in Peking zeker gesteld. Ik heb er vertrouwen in dat het lukt. Mocht het onverhoopt niet direct lukken in Parijs, dan heb ik deze maand nog twee kansen, in Wenen of Hamburg.

Hard bezig

Ik heb hier weinig geschreven, maar heb niet stil gezeten. Ik heb de afgelopen maanden hard gewerkt om mijn knie weer goed te krijgen. Veel krachttraining gedaan en inmiddels kan ik ook weer stevig knokken op de judomat, een lekker gevoel.

Over een maand begin ik aan de (Super) World Cups om vormbehoud te tonen en zodoende mijn kwalificatie voor de Olympische Spelen veilig te stellen. Winnen is nu nog niet belangrijk. Topvorm op 13 augustus, dat is belangrijk.

De afgelopen week ben ik ook weer bezig geweest om aan mijn nieuwe site te werken. Wat een enorme klus! Ik zal nog een tijdje moeten doorbijten...