Geen NK meer

Vandaag is in Rotterdam het NK. Helaas heb ik mij door een knieblessure moeten afmelden. Daar baal ik van, want ik zou graag hebben geprobeerd op mijn laatste NK mijn 10e titel te pakken.

Mijn knie blesseerde ik tijdens de Rotterdam Trophy 4 weken geleden. Ik had verwacht dat die kwetsuur snel verholpen zou zijn, maar ik heb toch nog een paar weken nodig. Ik had al een rustperiode gepland na het NK, dus die begon nu een paar dagen eerder. Ik neem twee weken vakantie en ga dan, hopelijk met een herstelde knie, beginnen aan de aanloop naar mijn laatste, olympische judojaar.

Toekijken in India

Ik ben deze week terug gekomen uit India voor de Militaire Wereldspelen. Helaas bleven mijn inspanningen daar beperkt tot voorzichtige training, toekijken en aanmoedigen.

Tijdens de Super World Cup in Rotterdam op 30 sep heb ik een knieblessure opgelopen die vervelender blijkt dan ik aanvankelijk dacht. Ik had goede hoop op tijd fit te zijn voor deze militaire competitie, maar helaas was ik nog te beperkt in mijn mogelijkheden. Voor het eerst in 11 jaar nam ik dus niet deel aan het Militaire WK. Ik trainde aangepast en ondersteunde de overige leden van het judoteam.

De Wereldspelen waren een bijzonder evenement. Meer dan 6000 militairen in vele takken van sport kwamen samen in Hyderabad en Bombay. Organisatorisch liep het stroef, maar het was een mooie ervaring.

Zilver Super World Cup Rotterdam

Gisteren heb ik zilver gewonnen op de Rotterdam Trophy, een Super World Cup. Omdat ik mijn Olympische nominatie al binnen heb, kon ik hier judoën voor het publiek. De sfeer was top, ik denk dat iedereen genoten heeft, ikzelf zeker.

1e ronde: winst op Dominique Hischier (SUI)
In 2005 won ik op het WK van hem. Ook nu kwam ik niet in gevaar en won de partij met een armklem.

 
 

2e ronde: winst op Soso Mskhaladze (GEO)
Een nieuwe Georgiër, een lastige klant, maar mijn ne-waza is veel beter. Ik won met sankaku.

 

 3e ronde: winst op Matthieu Dafreville (FRA)
Dit jaar won ik al twee keer met ippon van hem. Nu ging het niet zo makkelijk, ik won met een koka.



Halve finale: Alon Sason (ISR)
Een sterke jongen die verrassend uit de hoek kan komen. Ik kwam op voorsprong door twee bestraffingen. Hij profiteerde echter van een zwak ingezette sutemi van mij en scoorde een yuko: stand gelijk. Ik voerde de druk op, gooide hem een paar keer bijna en tegen het einde van de partij resulteerde dat in een derde straf voor Sason en de winst voor mij.





Finale: verlies tegen Michael Pinske (GER)
Deze jonge Duitser ontwikkelt zich goed dit jaar. We knokten beiden hard zonder echt in de buurt van een score te komen. Halverwege de partij viel ik aan, we draaiden om elkaar en landden beiden op onze buik. Dat was althans mijn idee, de scheidsrechters zagen er een koka voor Pinske in. Ik heb nog extra gas gegeven, zette hem nog flink onder druk, maar kreeg hem niet geworpen. De koka bleek de beslissing.



Ik heb niet mijn allerbeste judo laten zien. Na de WK van twee weken geleden, was er vooral ontlading en geen oplading voor dit evenement. Ik kan er niet mee zitten. Ik kwam hier om het publiek, familie en vrienden te vermaken en dat is helemaal gelukt. Ik heb lekker geknokt en kreeg aan het einde van de dag nog een medaille ook. Het was een leuk judodagje!





Bovenstaande foto's komen van Judogalery4all.nl.

Rotterdam Trophy

Aanstaand weekend is de Super World Cup van Rotterdam, omgedoopt tot Rotterdam Trophy. Uiteraard zal ik bij deze thuiswedstrijd ook van de partij zijn. Op zondag 30 september stap ik de mat op om me te meten in een zeer sterk deelnemersveld. Ik won dit toernooi vier keer (1994, 2000, 2001 en 2004) en dat is een record.

Zo vlak na de WK gaat de strijd om Olympische kwalificatie verder. Voor mij is dat niet van belang, ik heb mijn nominatie al op de WK verdiend. Voor de meeste judoka's is het echter nog erg belangrijk om te scoren op de (Super) World Cups. Mijn tegenstanders zullen dus zeer gemotiveerd op de mat verschijnen.

De Rotterdam Trophy vindt plaats in de Topsporthal Rotterdam (naast voetbalstadion De Kuip).
09.30: begin voorronden
17.00: begin finales

www.rotterdamtrophy.nl

Tevreden over mijn
Olympische nominatie

Een week na thuiskomst kan ik terugblikken op het afgelopen WK. Ik eindigde als vijfde en ik ben daar op zich tevreden mee. Ik verdiende er een Olympische nominatie mee en dat is een belangrijke stap naar een mooie afsluiting van mijn carrière: een vierde Olympische medaille in Peking.

Natuurlijk is het niet leuk om je laatste twee partijen op het WK te verliezen. Maar beide keren was het maar zeer nipt en dat biedt goede perspectieven voor volgend jaar. Ik weet dat ik nog steeds iedereen kan verslaan. Het lukt alleen niet altijd...

Mijn partijen van dit WK op een rij:

1e ronde: winst op Danil Babaev (KGZ)
Nog nooit gezien, het leek me een jonge judoka. Prettig om het toernooi tegen te starten. Ik controleerde en scoorde yuko en ippon (o-soto-gari)

2e ronde winst op Mohamed El Assri (MAR)
Een halve Fransman die me opviel bij de Open Duitse Kampioenschappen een maand eerder. Daar werd hij vijfde door o.a. de Rus Taov te verslaan. Ik kwam op shido-voorsprong en scoorde 2 min voor het einde een wazari met een overname. In de laatste halve minuut incasseerde ik bewust een shido om risico's te vermijden. Maar toen! 10 sec voor het einde van de partij kwam de hoofdjury tussenbeide en liet de wazari op het bord weghalen! Dat kan natuurlijk niet na anderhalve minuut. Nu stond ik plots gelijk! Voor hetzelfde geld had ik twee straffen geïncasseerd om de partij uit te judoën en stond ik dan nu plots achter. Belachelijk. Nu kwam er door de gelijke stand (shido-shido) een verlenging. Gelukkig scoorde ik direct een koka en won de partij.

3e ronde winst op Jorge Benavidez (CUB)
Een nieuwe Cubaan die ik dit jaar op de World Cups in actie had gezien. Ik had hem goed bestudeerd op de video en wist hem goed te neutraliseren. Ik scoorde yuko en ippon met sutemi.

4e ronde winst op Winston Gordon (GBR)
Een oude bekende en altijd een lastige klant in het pakkinggevecht. Na een paar minuten knokken kreeg ik een shido voor inactiviteit, onterecht volgens mij. Even later dacht ik te scoren, maar Gordon stuurde me door kreeg een koka. Ik voerde het tempo steeds verder op, Gordon ontweek het gevecht en kreeg 40 sec voor tijd een shido. Ik stond nog 2-1 achter en bleef hem opjagen. 9 sec voor tijd ontweek Gordon weer en kreeg hiervoor zijn 2e straf, waardoor ik op voorsprong kwam met yuko. Ik had niet verwacht dat de scheidsrechters die laatste straf zouden geven, maar dat verwachtte ik ook niet toen ze mij de eerste straf gaven. Ik was er wel blij mee, want de winst in de partij was binnen en daarmee een plek in de halve finale en dus een Olympische nominatie.

Halve finale verlies van Ilias Iliadis (GRE)
Na een lange pauze (bijna 4 uur) mocht ik aantreden in de halve finale. Mijn tegenstander was een bekende, Iliadis tref ik regelmatig de afgelopen jaren en altijd is het verschil klein. Ook nu waren we zeer aan elkaar gewaagd. Hij kreeg een shido, hij nam een aanval van me over en scoorde yuko en hij kreeg nog een shido. Hij is fysiek sterk en dreigend, ik ben actiever en gevarieerder in mijn aanvallen. Na 5 minuten was de stand gelijk en gingen we de verlenging in, een koka was nu voldoende voor een WK-finale. Ik zocht de eerste aanval, had hem helemaal los, slingerde hem weg, maar hij landde helaas op zijn knieën. Een minuut later ging ik voor een grote verrassingsaanval. Alles of niets. Als het lukte had ik met een goede ingeving en prachtige score de finale bereikt. Het ging anders, want Iliadis stuurde me eenvoudig door en won daarmee de partij. Jammer.

Partij om brons verlies van Ivan Perschin (RUS)
Al snel moest ik op voor de partij om het brons tegen de Rus Perschin. Eén keer eerder ontmoetten wij elkaar en toen gooide hij me snel en raakte ik zwaar geblesseerd. Ik wist niet zo goed hoe ik deze krachtpatser moest aanpakken. Met Chris maakte ik mijn strijdplan en ging de mat op. Dat liep eigenlijk boven verwachting goed. We kregen beide een shido en later in de partij liep ik tegen nog een shido op. Het blijft moeilijk om Perschin onder controle te krijgen, maar in de laatste fase van de partij kreeg ik meer grip. Ik kwam nog in de buurt van scores, maar het was te laat. Met twee straffen tegen één verloor ik de partij.

Achteraf gezien denk ik dat er na het behalen van de halve finale (en dus Olympische nominatie) enige berusting in mijn achterhoofd is geslopen. De ultieme gretigheid om de volgende partijen te winnen is er misschien niet geweest. Dat is een gemiste kans natuurlijk, maar ook nu kan ik er mee leven. Ik weet dat die ultieme gretigheid er zal zijn op 13 augustus 2008 wanneer ik de mat opstap voor mijn vierde Olympische wedstrijddag.

Net geen medaille,
wel Olympische nominatie

Gisteren ben ik als vijfde geëindigd op de WK. Ik was heel dicht bij de medailles, maar dat lukte net niet. Met mijn vijfde plaats heb ik wel een nominatie verdiend voor de Olympische Spelen, daar ben ik tevreden mee. Bovendien was deze dag een bevestiging dat ik over 11 maanden nog een medaille kan winnen in Peking.

Een uitgebreid verslag schrijf ik later vandaag. Mijn wedstrijddag in het kort:

1e ronde winst op Danil Babaev (KGZ) met ippon.
2e ronde winst op Mohamed El Assri (MAR) met koka.
3e ronde winst op Jorge Benavidez (CUB) met ippon.
4e ronde winst op Winston Gordon (GBR) met yuko.
Halve finale verlies van Ilias Iliadis (GRE) met wazari in de verlenging.
Partij om brons verlies van Ivan Perschin (RUS) met yuko.

Jarig in Rio

Bij het ontbijt kreeg ik van de dames van Budokan een verjaardagscake

Vandaag ben ik 34 geworden. Dat betekent dat ik over een paar dagen de oudste wereldkampioen aller tijden ga worden! :-) Anton Geesink is nu recordhouder; in 1965 won hij op zijn 31e de WK (in Rio!) en daarna is er nooit meer iemand geweest die ouder was toen hij de wereldtitel won. Twee jaar geleden bij de WK kwam ik er als 32-jarige in de buurt, maar toen eindigde ik met brons. Vrijdag een nieuwe kans!

Ik heb inmiddels twee judotrainingen gehad hier en ik voel me al fitter dan in de afgelopen weken. Ik rust veel, eet goed en wacht op de dingen die komen gaan...

Vertrokken naar WK

Vanmorgen ben ik vertrokken naar Brazilië. Op vrijdag 14 september zal ik in Rio de Janeiro in actie komen op het WK. Ik heb de afgelopen maanden erg hard getraind, fysiek ben ik er klaar voor. Ik voel veel potentie borrelen in mijn lijf.

Toch wil het nog niet helemaal optimaal vlotten. Ik krijg de kracht en conditie nog niet echt lekker omgezet op de mat. Op zich niets nieuws vlak voor een groot toernooi en een beetje twijfel maakt je scherp. Ik houd vertrouwen dat ik er over een week helemaal sta.

Nu eerst een lange reis, dan acclimatiseren, uitrusten en knallen!

WK's en Olympische tickets

Als sportliefhebber is het smullen in deze periode. De verschillende WK's vliegen vanuit de hele wereld via de TV de huiskamer binnen. Atletiek, roeien en turnen zijn net afgerond of net begonnen. In deze maanden komen nog meer sporten aan de beurt, maar ik ben natuurlijk vooral bezig met mijn eigen WK. Volgende week donderdag start het WK judo in Rio de Janeiro.

WK's zijn natuurlijk altijd prachtige kampioenschappen. Wie wil er niet als wereldkampioen door het leven? Toch hebben al deze WK's duidelijk een dubbele lading. Er kunnen namelijk nominaties voor de Olympische Spelen verdiend worden. Die startbewijzen worden door elke topsporter gekoesterd.

Om eerlijk te zijn, is een ticket naar Peking 2008 voor mij nu belangrijker dan een WK-medaille. Na 13 EK's, 6 WK's en 3 Spelen is er nog maar één ding dat mij echt prikkelt in mijn topsportbestaan: een mooi Olympisch afscheid in Peking.

Dat neemt natuurlijk niet weg dat ik volgende week gretig de mat op zal stappen in Rio. Elke partij is een finale, want elk verlies kan uitschakeling betekenen. Ik weet dat ik iedereen kan verslaan en ik ga er alles aan doen om dat ook te laten gebeuren!

Judopak in de veiling

Onlangs heb ik een judopak aangeboden voor een veiling voor het goede doel. Voetbalvereniging d’ Olde Veste ’54 in Steenwijk organiseert een voetbaltoernooi met daaraan gekoppeld een veiling van sportattributen met als doel geld op te halen voor Stichting KiKa (Kinderen Kankervrij).

Iedereen kan bieden op mijn judopak (waarin ik veel wedstrijden en trainingen gejudoot heb) en daarmee tegelijkertijd de strijd tegen kanker bij kinderen steunen!

Naar de veiling!

Winst op Open Duitse kampioenschappen

Afgelopen weekend heb ik de Open Duitse kampioenschappen gewonnen. In Braunschweig won ik 6 partijen op rij en ik ben natuurlijk erg tevreden over deze "trainingswedstrijd". De echte prijzen worden volgende maand bij de WK verdeeld, maar dit toernooi geeft wel aan dat ik op de goede weg ben om daar in topvorm te verschijnen.

1e ronde: winst op Yves-Matthieu Dafreville (FRA)
In februari won ik van hem tijdens de Super World Cup van Parijs. Ook deze keer ging het me prima af, ik controleerde de partij en won met een armklem





2e ronde: winst op Christan Ultsch (GER)
Een stugge, sterke Duitser. Ik domineerde wel, maar kon niet scoren. In de verlenging maakte ik al snel de golden score.





3e ronde: winst op James Austin (GBR)
Een Brit die ik nooit eerder had gezien. Het duurde even voor ik goed grip op hem kreeg. Ik won de partij met een houdgreep.



4e ronde: Tagir Khaybulaev (RUS)
Zoals de meeste Russen: fysiek sterk, laag judo en gevaarlijk met tilbewegingen. Het was hard knokken tot het einde. In de verlenging scoorde ik de beslissende yuko met een beenworp.

Halve finale: winst op Victor Semenov (RUS)
Net als de vorige partij: sterk en geblokt en in dit geval extreem links. Ik kreeg hem in het begin van de partij niet goed te pakken en moest twee scores toestaan: yuko en koka. Daarna gaf ik steeds meer gas en bracht Semenov in het nauw. Uiteindelijk scoorde ik een koka, shido (rol) en yuko. Dat bleek voldoende voor de winst.



Finale: winst op Sergei Aschwanden (SUI)
De ervaren Aschwanden heeft besloten om definitief over te stappen naar de klasse -90kg. Voor het eerste troffen wij elkaar op de wedstrijdmat. Mijn strategie werkte goed. Ik hield hem strak bij me en gaf hem weinig kans om zijn gevaarlijke schouderworpen te kunnen maken. Ik kon hem niet werpen, maar mijn dominantie leverde wel een shido-voorsprong op.











Met dank aan Henri Cooiman
(www.co-spot.nl) voor de foto's!  

Open Duitse kampioenschappen

Morgen vertrek ik naar Braunschweig voor de Open Duitse kampioenschappen. Het is een laatste testmoment voor de WK van volgende maand. Het is goed om nog een moment van wedstrijdspanning te hebben voordat het er echt om gaat spannen.

Juli was een zware trainingsmaand en ook daarna heb ik nog aardig doorgetrokken. Ik merk dat mijn lijf nog niet helemaal goed uitgerust is. Op zich klopt dat wel, de echte uitgeruste topvorm moet er pas over een paar weken zijn. Toch hoop ik aanstaande zaterdag een paar flitsende wedstrijden te kunnen maken.

Na het toernooi blijf ik Duitsland voor een trainingsstage. Het is de laatste week waarin ik de internationale concurrentie opzoek. Na die trainingsweek volgt nog 3 weken finetunen op de club.

Trainingsstage Korea

Ik ben net terug van een trainingsstage in Korea. De Nederlandse herenploeg was daar om zich voor te bereiden op de WK in september. We konden er hard trainen, want de Koreanen gingen er elke keer weer vol in. De kumikata (gevecht om de pakking) was in elke partij weer hard. Na 10 dagen knokken, zat ik er aardig doorheen, maar ik kreeg waarvoor ik kwam: hard trainen en verbeteren van de grip.

Het is een zware, maar goede investering voor de komende WK geweest. Over twee weken maak ik mijn laatste voorbereidingstoernooi, in Braunschweig doe ik dan mee aan de Open Duitse kampioenschappen. Daar kan ik mezelf een beetje testen. Het resultaat is daar niet belangrijk, maar ik wil er wel een aantal goede wedstrijden maken.


De Nederlandse ploeg na de laatste training


Met de mascotte van de Olympische Spelen van 1988


Chris zag de naam van zijn judoka Angelique Seriese terug die daar in 1988 Olympisch goud won


Koreaans eten met Bryan, Chris en Theo

Trainingsstage Parijs

Vorige week was ik op trainingsstage in Parijs. Verschillende landen waren daar bijeengekomen om zich voor te bereiden op de WK in september. Het was weer even geleden dat ik elke dag met tegenstanders van dit niveau kon trainen en het ging erg lekker. De investeringen van de afgelopen 6 weken betalen zich uit. Later deze maand in Korea kan ik weer verder bouwen.

Kantelbeweging geanalyseerd

In het Britse judomagazine The World of Judo is een pagina gewijd aan de kantelbeweging die ik maakte tijdens de laatste Super World Cup van Parijs. Het is een onorthodoxe beweging, maar bij een goede uitvoering erg verrassend en effectief.



Je kunt de beweging ook in een YouTube-filmpje bekijken!

Nieuwe kledingsponsor: Adidas

Vanaf 2007 heb ik een nieuwe kleding-sponsor. Tot en met het Olympische jaar 2008 wordt ik door Adidas voorzien van alle trainings- en wedstrijdkleding, een topmerk!

De judopakken en andere judospecifieke materialen worden geleverd door Budogi. De reguliere sportkleding wordt verzorgd door Adidas Benelux.



Ik ben er blij mee, want Adidas levert kwalitatief zeer hoogwaardige kleding voor alle omstandigheden. Om goed te beginnen, zijn er vanaf nu nieuwe Adidas-fotokaarten beschikbaar!



Wil je deze kaart (met handtekening) thuis ontvangen?

Nog geen verbetering in Moskou

Gisteren heb ik me nog niet kunnen herstellen van het verlies in Rome. Op de Super World Cup van Moskou verloor ik al in de eerste ronde van de Azeri Elkhon Mammadov. Ik kreeg al snel een wazari tegen, scoorde nog wel een yuko terug, maar kreeg geen grip op de partij.

Fysiek zat het wel goed, ik kon tot aan het einde van de partij tempo maken en jagen op de score, maar de scherpte ontbrak om mijn tegenstander op de rug te krijgen.

Mijn mentale dip is nog niet over. Ik ben ongelukkig in mijn privé-situatie en alles moet nu eenmaal kloppen om topprestaties te kunnen leveren. Ik was in Moskou niet echt slecht, maar om op dit niveau op het podium te komen, moet je gewoon echt goed zijn en op dit moment ben ik dat niet.

Het is vervelend om 7 jaar achtereen altijd prijs te hebben bij de World Cups en dan nu twee maal achtereen een bijrol te vervullen. Slechts eenmaal eerder bleef ik tweemaal achtereen zonder een prijs op een World Cup, dat was in 1999. Een jaar later volgde toen een mooie Spelen. Als dat scenario zich nu herhaalt, kan ik daar wel mee leven...

Drie maanden terug judode ik nog zeer sterk op de Super World Cup van Parijs en tijdens de trainingsstages van Parijs en Hamburg, dat geeft vertrouwen. Het zit er wel in, maar ik krijg het er nu even niet uit. Als ik het mentaal weer op de rails heb, kan ik weer ouderwets knallen.

Snelle uitschakeling in Rome

Gisteren ben ik snel uitgeschakeld tijdens de World Cup van Rome. Voor het eerst in 18 World Cups stond ik niet op het podium. Fysiek en technisch was het prima in orde, maar mentaal heb ik het nog niet op een rijtje.

In mijn eerste partij won ik overtuigend van de Zwitser Dominique Hischier met een yuko en ippon voor sankaku.

In mijn tweede partij stond ik tegenover Salvatore Allegra uit Italië, geen grootheid. Ik kwam al snel op voorsprong met wazari. De scherpte ontbrak echter volkomen. Zonder na te denken wilde ik een aanval overnemen, maar ik viel plat op mijn rug. Onnodig en dom.

Allegra verloor zijn volgende partij, waardoor ik geen herkansing kreeg.

Volgende weekend volgt een nieuwe kans in Moskou. Tijdens de Super World Cup moet ik zorgen dat ik weer gefocust en scherp mijn partijen ga afwerken.

Persbericht:
Mark Huizinga ziet af van EK judo

Mark Huizinga heeft zich afgemeld voor het EK judo dat morgen in Belgrado van start gaat. Hij kan zich door privéproblemen niet opladen voor een topprestatie.

"Mijn vriendin en ik zijn uit elkaar en daar heb ik het erg moeilijk mee", zegt Huizinga. "Ik heb telkens geprobeerd mezelf op te peppen, omdat het EK voor de deur stond. Ik heb me door de dagen en trainingen heen geworsteld, maar op een gegeven moment houdt het op.”

Vanaf 1994 nam de kapitein van de Luchtmacht deel aan elk EK, WK en Olympische Spelen, bij de voorgaande 13 EK’s stond hij 11 maal op het podium. “Het is natuurlijk jammer dat ik er niet bij ben, ik heb er het afgelopen halfjaar hard voor getraind. Maar mijn vriendin missen is erger dan het EK missen."

In februari won Huizinga nog brons op de Super World Cup van Parijs. "Daar heb ik gevoeld dat het qua judo wel goed zit. Over mijn judotoekomst maak ik me geen zorgen."

Vandaag nam hij in overleg met zijn coach Chris de Korte de beslissing niet naar Belgrado af te reizen. "Telkens stelde ik het uit, want ik hoopte op een opleving, op een goede training, maar het werd alleen maar minder."

Het EK is het eerste kwalificatiemoment voor de Olympische Spelen van Peking. Huizinga maakt zich daar echter geen zorgen om. "Er komen nog genoeg toernooien. Ik sta al 13 jaar in de top-5 van de Europese ranking, ruim voldoende voor de Spelen. Plaatsing voor Peking is voor mij geen zorg."

Huizinga richt zijn vizier nu op de World Cups van Rome (29 april) en Moskou (6 mei). Ook daar zijn olympische punten te verdienen.

Trainingskamp Nymburk, Tsjechië

Afgelopen week was ik in het Tsjechische Nymburk voor een trainingsstage. Het was het laatste internationale trainingskamp voor de EK die 6-8 april in Belgrado gehouden zullen worden.

De judotrainingen verliepen wat stroef. In de week ervoor had ik nog zware krachttraining gedaan en dat voelde ik nog wel in mijn lijf. Ik was stram in mijn rug en had moeite om tijdens de oefenpartijtjes de scoringsmogelijkheden goed te benutten. Mijn lijf is sterk, de conditie goed, maar de coördinatie was minder.

Toch heb ik goede arbeid kunnen verrichten. In de laatste twee weken richting de EK wordt de kwantiteit lager en de kwaliteit hoger. Alles moet in dit laatste stukje op zijn plek vallen.

Tijdens de EK begint de olympische kwalificatiecyclus van een jaar. De eerste punten zijn straks te verdienen, een podiumplek heeft dus meteen dubbele waarde.

Goed trainingskamp in Hamburg

Zojuist ben ik terug gekomen van een trainingskamp in Duitsland. Ik heb gekeken en gefilmd bij de de Super World Cup in Hamburg en vervolgens getraind tijdens de aansluitende stage.

De trainingen verliepen helemaal naar wens. Ik beperkte me tot één judotraining per dag, aangevuld met een kracht-training. Zuinig in kwaliteit, maar alles puur kwaliteit. Qua techniek en kracht ben ik tevreden. De basis voor de EK van volgende maand is nu goed. Nu moet ik daar nog iets extra's bovenop leggen, want met mijn basis kom ik in de buurt van het podium, maar om serieus mee te doen om de titel moet je altijd iets extra's kunnen bieden. Dat is mijn taak voor de komende weken.

Nu richten op de EK

Na mijn bronzen medaille op de Super World Cup van Parijs heb ik met mijn trainer Chris de Korte besproken hoe ik nu het beste naar de EK (8 april) kan toewerken.

We hebben besloten om geen World Cups meer te doen tot aan de EK. In Parijs bleek dat ik niet méér wedstrijden nodig heb om scherp genoeg te zijn. Ook na een lange periode zonder wedstrijden was ik meteen goed. Bovendien is presteren op de Super World Cups zowel fysiek als mentaal een flinke investering. Ik wil zuinig zijn met zulke piekmomenten.

Door nu geen wedstrijden meer te maken, kan ik in alle rust toewerken naar het EK. De komende weken zal ik deelnemen aan trainingsstages in Duitsland en Tsjechië.

Na de EK volgen nog wel een aantal World Cups en die zullen gaan meetellen voor Olympische kwalificatie. Er ligt dus nog wel wat in het verschiet...

Brons op Super World Cup in Parijs

Afgelopen zondag ben ik mijn seizoen begonnen met brons op de Super World Cup van Parijs. Ik ben er blij mee, want mijn niveau was hoog op dit zeer sterk bezette toernooi.


Voor de 17e keer op rij op een World Cup-podium,
mijn 30e World Cup-medaille in totaal.
Alle foto's: www.co-spot.nl

1e ronde: winst op Meheddi Khaldoun (FRA)
Een taaie tegenstander, vorig jaar stond hij bij dit toernooi in de finale. Het begon met een fel links-tegen-links-pakking-gevecht. Na een minuut kreeg ik hem met een fraaie tiltechniek vol op zijn rug. Ippon, de kop was eraf.

2e ronde: winst op Abakar Aygymov (RUS)
Een voor mijn nog onbekende Rus. Het werd een gesloten gevecht dat erg veel kracht kostte. Ik kon niet scoren, maar controleerde wel het gevecht. Aygumov kreeg twee straffen en daarmee won ik de partij.

3e ronde: verlies van Ilias Illiadis (GRE)
Een bekende tegenstander. Europees en Olympisch kampioen in 2004. Zilver op het laatste WK, waar ik brons haalde. Vorig jaar won ik van hem in de finale van de World Cup in Praag en verloor ik van hem in de finale van het WK voor militairen.


Fel knokken tegen Illiadis

Ook dit keer ging het weer gelijk op. Het was een open gevecht waarin we beiden de score zochten. Tot 20 sec voor het einde wilde ons dat allebei niet lukken. Toen kwam hij met een lage aanval (kata-guruma). Ik blokte en bedacht vervolgens dat ik wilde doorsturen om zo vlak voor tijd een kleine score te maken. Dom! Door hem te willen doorsturen, gaf ik weer ruimte en daardoor kon hij me alsnog vol op mijn rug trekken. Ippon tegen. Balen!

1e herkansingsronde: winst op Amar Benikhlef (ALG)
Mijn eerste aanval was hard en snel: ippon na 20 sec met sode-tsuri-komi-goshi.


Benikhlef vloog al na 20 sec vol op zijn rug

2e herkansingsronde: winst op Mohamed Bouguerra (TUN)
Ik ging er weer fel in. Na mijn eerste aanval hield ik hem op de grond en kantelde hem naar een houdgreep: ippon na 50 sec.

Partij om brons: Matthieu Dafreville (FRA)
Altijd leuk om in Bercy tegen een Fransman om een medaille te vechten. 10.000 fanatieke Fransen op de tribune geven een perfecte ambiance om te knallen. Dafreville had een sterk toernooi achter de rug en verloor pas in de halve finale van de latere winnaar Taov. Ik voelde me echter zeker van mijn zaak en gaf hem geen kans. Na twee koka's kantelde ik hem met een aparte techniek in een houdgreep en daar kwam hij niet meer uit.


Partij om brons: Dafreville op de schouders


Nog een score tegen Dafreville

Ik ben zeer tevreden. Mijn laatste serieuze wedstrijd was al weer negen maanden geleden (EK in mei). Daarna volgde een lange break en vervolgens een gestaag opgebouwde aanloop naar het nieuwe jaar. De trainingen gingen goed, maar ik wist nog niet waar ik stond in vergelijking met de rest van de wereldtop. Nu weet ik dat wel. Dat geeft een goed gevoel en het is een lekker uitgangspunt om door te bouwen naar de EK (april) en WK (september).


Mooi podium: v.l.n.r. Illiadis (olympisch kampioen Athene),
Taov (brons Athene), Izumi (wereldkampioen) en ik

Het gaat weer beginnen!

Morgen vertrek ik naar Parijs. Dit weekend begint daar de altijd zeer sterk bezette Super World Cup in de arena van Bercy. Zondag stap ik de mat op. De gehele wereldtop is aanwezig, dus een mooi moment om te zien waar ik sta.

Ik heb de laatste tijd goed getraind en ik heb zin om weer eens echte wedstrijden te maken. Mijn laatste serieuze topwedstrijd was de EK vorig jaar in mei. De komende weken staan drie World Cups en trainingsstages op het programma. Dat moet ervoor zorgen dat ik het wedstrijdgevoel weer helemaal in mijn lijf heb zitten.

Meer info over het toernooi in Parijs:
www.ffjudo.org/tivp

Geen uitschieter op NK clubteams

Gisteren deed ik met mijn team Budokan Rotterdam mee aan het NK voor clubteams. We wonnen één ontmoeting en kwamen twee keer net tekort voor de overwinning. We knokten ervoor, maar bleven steken op de 5e plaats.

In de eerste ronde namen we het op tegen Theo Meijer Sport, we verloren met 4-2. Ik won mijn partij van Erwin Verbeek met een shido. Het was een gesloten pakkinggevecht waarin ik probeerde te scoren met sutemi's en schouderworpen. Verbeek maakte geen enkele aanval, maar kreeg slechts 1 bestraffing.

In de herkansingsronde wonnen we vervolgens van de Mattekloppers uit Groningen met 5-2. Ik won mijn partij tot 100kg al snel met een houdgreep en sankaku.

In de volgende ontmoeting verloren we zeer nipt (2-2 en in wedstrijdpunten 17-15) van Stichting Topjudo Kenamju. Ik judode weer -100kg tegen Benjamin van Leeuwaarde. Zijn doel bleek te zijn om niet door mij gegooid te worden. Dat lukte, ik kreeg niet genoeg grip op hem. Na een slome start zette ik wel aan, maar ik kreeg hem niet op zijn rug en zo eindigde onze partij onbeslist.

De partijen op een NK voor clubteams duren maar 4 min i.p.v. de normale 5 min. Een rare wijziging, ingegeven door het volle dagprogramma. Ons team was goed getraind en had zeker meer partijen gewonnen als we die laatste minuut erbij hadden gekregen. Regelmatig haalde een tegenstander met pijn en moeite het einde van de partij, terwijl onze jongens (waaronder ikzelf) nog naar een score aan het jagen waren.

Ik wilde op dit NK wedstrijdritme opdoen voor de World Cups in februari. Dat is maar gedeeltelijk gelukt. Ik heb twee wedstrijden mijn best moeten doen en beide keren trof ik een tegenstander die alleen maar niet wilde verliezen. Hun goed recht natuurlijk, maar qua voorbereiding had ik er niet veel aan. Toch was het goed om de wedstrijdspanning te voelen. Ik was gretig en dat voelde goed. Nu nog een maand doortrainen en dan stap ik de mat op bij de sterke Super World Cup in Parijs.