Geslaagd als judoleraar

Drie judoleraren op een rij. Mark van der Ham, ik en Chris de Korte na het behalen van mijn diploma

Gisteren heb ik mijn laatste examen van mijn opleiding tot judoleraar afgerond. Ik heb nu mijn diploma voor Judoleraar B en heb daarmee de hoogste lesbevoegdheid gehaald.

In een verkorte opleiding voor topjudoka's (ca 1,5 jaar) volgde ik theorie- en praktijklessen, gaf les tijdens twee stages en deed examens in o.a. lesgeven, judohistorie, EHBO en trainingsleer.

Gisteren deed ik kata-examen (nage-no-kata & katame-no-kata). Dit had ik eigenlijk in juni al willen doen, maar toen was ik nog geblesseerd aan mijn knie. Nu liep het prima, met Mark van der Ham als Uke haalde ik een 9 voor mijn kata's. Samen met een 9 voor mijn examen lesgeven, ben ik dik tevreden.

Ik geef nu incidenteel les, mijn focus ligt nog helemaal op mijn eigen training. In de toekomst zal ik zeker als leraar/trainer de mat opstappen.

Mark neemt niet deel aan NK

In overleg met mijn trainer Chris de Korte heb ik besloten niet deel te nemen aan het NK dat op 28 oktober in Rotterdam wordt gehouden. Ik heb net een lange rustperiode achter de rug en wil ik me nu helemaal richten op de opbouw voor het nieuwe seizoen.

Ik vind het echt jammer dat ik niet van de partij zal zijn. Ik ben de titelhouder en die titel zou ik graag behouden. (Eer-)gevoelsmatig wil ik straks de mat opstappen, maar ik weet dat het verstandiger is om rustig mijn vorm op te bouwen voor 2007. Als ik zou deelnemen aan het NK, zou ik de komende weken anders moeten trainen dan ik nu kan doen.

Sinds het EK (eind mei) heb ik nauwelijks getraind. Eerst moest ik herstellen van een knieblessure en vervolgens heb ik genoten van meer vrije tijd. Ik was echt toe aan een lange rustperiode. 15 jaar lang heb ik achter elkaar gebuffeld; zo'n lange rustperiode als ik nu heb gehad, heb ik in die 15 jaar niet eerder meegemaakt. Tot aan de Spelen van Peking zal die ruimte er ook niet meer zijn.

Begin september heb ik nog wel deelgenomen aan het WK voor militairen, maar dat deed ik met een zeer minimale voorbereiding. Met een paar judotrainingen won ik nog zilver.

Vanaf 1 oktober heb ik de training weer opgepakt en ben ik lekker bezig. Ik wil nu goed doortrainen om sterk voor de dag te komen op de World Cups in februari en maart. Dat wordt de aanloop voor de EK die in 2007 al in april wordt gehouden.

Het doet wel pijn dat ik er niet bij zal zijn op het NK. Van de afgelopen 12 edities miste ik er slechts één. Maar ik weet dat het een goed besluit is geweest om lang te rusten en nu rustig op te bouwen. In januari sta ik er weer!

Zilver op Militair WK

Afgelopen zondag heb ik een zilveren medaille gewonnen op het militair WK. Geen titel deze keer, maar tien jaar achtereen in de finale staan is ook een leuke statistiek.

V.l.n.r. Pessanha(BRA), Sayidov(UZB), Iliadis(GRE) en ik

1e ronde: winst op Sirvan Bahrami (IRA)
Nooit eerder gezien. Vanuit de eerste pakking was het raak: ippon na 5 sec met sode-tsuri-komi-goshi.

2e ronde: winst op Hugo Pessanha (BRA)
De nr.1 van Brazilië versloeg ik met een wazari voor houdgreep en een wazari voor een overname op uchi-mata.

3e ronde: winst op Patryk Janik (POL)
Een lastige, erg zware partij. Mijn gebrek aan training brak me op. Ik kwam voor met shido (rolletje), kreeg een yuko tegen en trok de stand gelijk met een tweede shido (rolletje) In de verlenging scoorde ik een wazari met kata-guruma. Na de partij was ik compleet uitgewoond.

Halve finale: winst op Ivan Tomasetti (ITA)
Een potige Italiaan, maar die kon me niet in de problemen brengen. In het grondwerk was ik de baas en ik liet hem aftikken in een sankaku.

Finale: verlies tegen Ilias Iliadis (GRE)
Deze bekende tegenstander is nu ook militair. Een mooie finale: beiden olympisch kampioen, hij de nr.2 van het laatste WK, ik de nr.3. In maart van dit jaar was ik hem net de baas, die eerste ontmoeting won ik na een gesloten partij met een shido. Dit werd een hele andere wedstrijd. Ik verwachtte niet de conditie te hebben voor een zware tactische wedstrijd, dus koos ik telkens de aanval op zoek naar een score. Vaak was ik er dichtbij, maar hij wilde telkens nét niet vallen. Na 3.30 stuurde hij een aanval van mij door en scoorde een yuko. Ik ging vervolgens voor alles of niets, maar kwam net niet tot scoren.

Gezien de beperkte voorbereiding en vervelende privé-zaken, ben ik tevreden met dit resultaat. Van Iliadis win je niet zomaar even, dan moet je top zijn en dat was ik niet.

Ik heb nu nog even vakantie en dan begint op 1 oktober de aanloop naar het nieuwe jaar.

Complete poulestaat (in PDF-formaat)

Militair Wereldkampioenschap

De afgelopen maanden heb ik afstand genomen van het judo. Lekker andere dingen gedaan en de accu opgeladen. Inmiddels heb ik een aantal trainingen achter de rug, want maandag vertrek ik met de militaire judoploeg naar de WK voor militairen in Kroatië. Op 4 september kom ik uit in de individuele wedstrijd.

Het is mijn 10e MWK, bij de voorgaande 9 kampioenschappen haalde ik 8x goud en 1x zilver. Toch zal het niet makkelijk worden. Ik heb nog niet erg veel getraind en de de tegenstanders zijn geen eitjes. Ik zal er weer hard tegenaan moeten!

EK 2006: sterk begin, pijnlijk einde...

Op 27 mei kwam ik in actie op het EK. Voor de 13e keer probeerde ik me op het podium te werken. Het begin was goed en veelbelovend, maar eenmaal in de halve finale ging het mis en moest ik me vervolgens geblesseerd terugtrekken.

Na een vrijloting in de eerste ronde trad ik aan tegen Dmitri Budolin uit Estland. Een bekende tegenstander die ik al een aantal keren verslagen heb. Toch is het nooit makkelijk en op het EK van 2002 verloor ik eenmaal tegen hem. Ook nu kwam ik op achterstand (yuko), maar ik wist dit gelijk te trekken door hem zo in nauw te drijven dat hij 2 keer bestraft werd voor passiviteit. Vlak voor het einde van de partij scoorde ik een beslissende koka met sutemi.

Heftig pakkingvechten tegen Budolin (EST) (foto's: Robert Vos/ANP)

In de derde ronde stond ik weer eens tegenover Frédéric Demontfaucon (FRA). Onze onderlinge stand na 9 jaar: 8-2 voor mij. Toch is deze wereldkampioen van 2001 geen makkelijke tegenstander. Ik controleerde de partij, nam een koka-voorsprong en scoorde daar vlak voor tijd nog een yuko bij.

Ik won voor de 9e keer van Demontfaucon (FRA) Ik wilde graag het grondgevecht aan Met een goed gevoel naar de halve finale

In de halve finale nam ik het op tegen Ivan Perschin, een nieuwe Rus. Op de World Cup van Praag (maart 2006) had ik hem kort in actie gezien. Ik werd daar kampioen en hij 3e, maar we stonden niet tegenover elkaar. Ook in training had ik hem nog niet in mijn handen gehad. Ik had er een goed gevoel over en ging vol goede moed de partij in. Dat was van korte duur, want hij wist me al snel een enorme zwieper te geven. In een reflex wist ik een ippon te voorkomen, maar daardoor klapte ik wel erg hard met mijn been op de mat. De pijn in mijn knie was even heftig, maar trok snel weg. Toch voelde ik meteen dat het fout zat. Eigenlijk had ik direct moeten opgeven, maar ik was zo gefocust op winnen dat ik toch maar door ging. Dat bleek kansloos, want ik kon geen verweer meer bieden aan een tweede aanval en met twee wazari´s was de partij snel over.

In de halve finale tegen Perschin ging het mis

Nogal een anti-climax. Toen ik van de klap bekomen was, besefte ik dat verder judoën niet meer mogelijk was. Ik moest eigenlijk nog aantreden in de partij om de bronzen medaille, maar trok me terug. Geen EK-medaille voor mij dit jaar, jammer.

Onderzoek wees uit dat mijn binnenste knieband ingescheurd is. Geen dramatische blessure, maar het kost wel zes weken hersteltijd.

Met ijs op mijn knie moest ik het kampioenschap verlaten

Op zich ben ik tevreden over mijn niveau op dit EK. In de voorwedstrijden judode ik sterk en als mijn knie niet kapot gegaan was, had ik nog (een kleine) kans gehouden op de finale en in ieder geval een goede kans op de bronzen medaille. Ik was er dicht bij, vocht mee om de medailles, maar moest helaas opgeven. Dat ik dit jaar geen medaille heb, daar kan ik mee leven; ik heb er toch al 11. De bevestiging dat ik weer het niveau had voor het podium is voor mezelf minstens zo prettig.

Nu rust en herstellen. Echt belangrijk wordt het weer in 2007, wanneer het kwalificatietraject voor de Olympische Spelen begint.

Het EK is begonnen

Ik heb al enige tijd verzuimd om de berichtgeving up-to-date te houden. Ik was druk met vrijwillige en verplichte zaken. Als ik zin heb, schrijf ik misschien later nog eens over o.a.: trainingsstages in Rusland en Tsjechië, judoclinics in Eindhoven en Havelte, een awarduitreiking, lesgeven voor mijn judoleraaropleiding, vissen...

Maar inmiddels is de EK begonnen! Uiteraard was ik de afgelopen tijd vooral daar mee bezig. Ik ben momenteel in Tampere (Finland) waar morgen de wedstrijden beginnen. Zelf kom ik overmorgen (zaterdag) in actie.

Zojuist is de loting geweest. Ik heb hem maar kort gezien, dus ik weet het nog niet exact. De eerste ronde ben ik vrijgeloot en daarna start ik waarschijnlijk tegen Dmitri Budolin (EST). Meestal win ik wel van hem, maar eenmaal wist hij me verrassen, op de EK 2003.

Na Budolin wacht Kazusionak (BLR, 3e WK 2005) of oude bekende Demontfaucon (FRA, wereldkampioen 2001). Allemaal lastige klanten, het gaat zeker weer een enerverende dag worden!

De afgelopen 10x stond ik op het podium op het EK. Dit wordt mijn 13e EK, in de voorgaande 12 edities won ik 11 medailles. Ik zou graag dat rijtje voortzetten...

Weer militair kampioen

Eergisteren ben ik in Apeldoorn weer Nederlands militair kampioen geworden. Het was mijn negende titel. Het niveau was niet erg hoog, maar het was een leuke judodag. Na het individuele kampioenschap werd een mixteamcompetitie gehouden tussen de vier krijgsmachtdelen. Met het team van de Luchtmacht werden we vierde (dat klinkt beter dan laatste :-) )

Tot 90 kg won ik eerst mijn drie poulewedstrijden met ippon (1x houdgreep, 1x uchi-mata, 1x sutemi). In de halve finale won ik met een houdgreep van Peter Laurier (KM) en in de finale won ik met een o-soto-gari van Martijn Hoogezand (KL).

In de teamontmoetingen won ik mijn drie partijen ook met ippon (1x uchi-mata, 1x sutemi, 1x houdgreep).

Uitslag NMK -90kg 1. Mark Huizinga KLu 2. Martijn Hoogezand KL 3. Martin Rozenhart burger 3. Peter Laurier KM

Uitslag NMK mixteam 1. Marechaussee 2. Marine 3. Landmacht 4. Luchtmacht

16 keer op rij

Gisteren heb ik op de World Cup van Rotterdam (de Dutch Open) brons gewonnen. Ik haalde daarmee voor de 16e keer op rij het podium bij een World Cup (nu 29 keer in totaal, zie complete erelijst). Goud winnen voor eigen publiek was natuurlijk het mooiste geweest, maar met brons op dit voorbereidingstoernooi voor de EK in mei ben ik tevreden.

1e ronde: winst tegen Andrey Komissarov (RUS)
Een nieuwkomer, maar, zoals een Russiche judoka betaamt, fysiek sterk. De partij verliep gesloten met veel kracht van beide kanten. Na 3 minuten zakte hij wat in, dat was voor mij het moment om toe te slaan. Ik scoorde wazari met uchi-mata en volgde direct met een houdgreep.

Wazari tegen Komissarov Houdgreep tegen Komissarov

2e ronde: verlies tegen Björn Bachmann (GER)
Doordat ik één van de drie voorwedstrijden moest judoën, moest ik 10 minuten na de winst op Komissarov alweer aantreden tegen mijn volgende tegenstander die fris kon beginnen. En Bachmann is een beresterke Duitser. Vanaf het startsein ging het hard tegen hard. Na 1 min scoorde hij netjes een yuko met een schouderworp. In het vervolg van de partij had ik niet meer de kracht om mijn achterstand goed te maken. Bachmann kreeg nog wel een straf voor het ontwijken van het gevecht, maar dat was net niet voldoende.

Zwaar kumi-kata tegen Bachmann Ne-waza tegen Bachmann

1e herkansingsronde: winst tegen Alon Sasson (ISR)
Doordat Bachmann de halve finale bereikte, mocht ik starten in de herkansingsronden. De Israëliër Sasson begon zeer enthousiast, hij duwde me zelfs (onopzettelijk) door de boarding. Maar zijn enthousiasme is ook zijn zwakte, want hij gaf me alle ruimte om te scoren. Ik scoorde al snel een yuko, een wazari en een ippon. Leuk voor het publiek!

Hoge sode-tsuri-komi-goshi tegen Sasson Hoge sode-tsuri-komi-goshi tegen Sasson Afsluitende ippon tegen Sasson

2e herkansingsronde: winst tegen Aleksandre Maisuradze (GEO)
Ook een nieuwkomer en hij heeft nog wat te leren. Al snel merkte ik dat hij geen idee had wat hij in het grondwerk moest doen. Mijn grondwerk wordt nog steeds beter en ik voel me daar helemaal thuis. Ik heb al 11 jaar lang niet meer op de grond verloren! Binnen 2 minuten had ik hem in een houdgreep te pakken.
 

Snelle ippon met houdgreep tegen Maisuradze

Partij om brons: winst tegen Yanzhu He (CHN)
Ik had deze Chinees nog niet eerder gezien, maar hij maakte een goed toernooi. Alleen in de halve finale moest hij het afleggen tegen de latere kampioen Iliadis (GRE). Ik had echter geen problemen met hem. In hoog tempo scoorde ik yuko (kata-guruma), wazari (seoi-nage) en ippon (sutemi).

He was fel, maar was kansloos Ippon met sutemi tegen He Ippon met sutemi tegen He

Sinds mijn World Cup-overwinning in Praag twee weken geleden, heb ik door een hamstringblessure slechts één judotraining kunnen maken. Als ik dan mijn eerste 2 partijen vlak na elkaar moet maken tegen sterke, verse tegenstanders, dan wreekt zich dat. Maar mijn doel voor dit toernooi was wedstrijdritme opdoen voor de EK en in dat opzicht was dit toernooi zeer geslaagd.

Ik kreeg mijn medaille van Luitenant-Kolonel Kees Meijll, Coördinator van de Defensie Topsport Selectie

Gouden start van 2006

Eergisteren ben ik mijn wedstrijdseizoen goed begonnen met winst op de sterk bezette World Cup van Praag. In de finale won ik van Olympisch Kampioen (-81kg) Ilias Iliadis (GRE).
 

V.l.n.r. Iliadis(GRE), ik, Tsikeridze(GEO) en Pershin(RUS)

1e ronde: Alexsander Guedes (BRA)
Het was onze eerste ontmoeting in competitie, maar ik ken hem goed van mijn vele trainingsstages in Brazilië, een moeilijke tegenstander voor mij. Ik werkte hard en won de partij met drie koka's.

2e ronde: Krzysztof Weglarz (POL)
Dit werd een bye, omdat de Pool geblesseerd uit zijn eerste ronde was gekomen en niet meer de mat op kwam.

3e ronde: Yevgenijs Borodavko (LAT)
De wereldkampioen bij de junioren versloeg ik vorig jaar twee keer. Hij begint voortvarend, maar zakt meestal wat in. Dat gebeurde ook nu. Ik scoorde een yuko in de opening en na drie minuten een ippon met uchi-mata.

Halve finale: Irakli Tsikeridze (GEO)
Vorig jaar won ik tegen deze Georgiër mijn bronzen medaille op het EK in Ahoy. Hij had nu een aantal sterke tegenstanders verslagen, maar ik had niet al te veel problemen met hem. Al snel kneep ik hem fijn in een sankaku: ippon.

Finale: Ilias Iliadis (GRE)
De Griekse 'wonderboy'. Europees en Olympisch kampioen op zijn 17e, een supertalent. Op het WK van vorig jaar werd hij 2e en ik 3e, toen troffen wij elkaar niet. Nu stonden we voor het eerst tegenover elkaar. Het werd een fysiek zware en tactische partij. Hij was wat sterker in zijn pakking, maar ik hield het initiatief met aanvallen. Dat resulteerde in een bestraffing voor hem. Die shido bleef staan tot het einde en zo won ik mijn 13e World Cup, een nieuw wereldrecord.

Complete poulestaat (in PDF-formaat)

Finale: ik val aan met sutemi Finale Finale: ik val aan met uchi-mata (Foto's: Tamas Zahonyi - EJU)

Uiteraard ben ik zeer tevreden over dit toernooi. Door de winst, maar ik heb ook perfect wedstrijdritme kunnen opdoen op weg naar de EK in mei.

Tevens was het een bevestiging en geruststelling. In de afgelopen maanden had ik af en toe mijn twijfels of ik op de goede weg was, of ik dit jaar weer top kon zijn, of ik het weer kon opbrengen om keihard te trainen. Het antwoord is drie keer ja. Nu op naar de World Cup van Rotterdam (19 maart) en het EK in Finland (27 mei).

Trainen en wedstrijden

Afgelopen week heb ik stevig getraind in Parijs. Er was een dag bij dat ik zó hard tekeer ging dat ik de volgende dag twee tandjes terug moest. Maar ik heb mezelf weer goed kunnen meten met de wereldtop en ik heb flink wat harde punten uitgedeeld.

Incasseren deed ik nauwelijks en dat wijt ik onder andere aan de krachttraining van de laatste maanden. Mijn lijf is sterk en stabiel. Waar ik wat moeite mee had, was het omzetten van die kracht in handelingssnelheid. Daar ligt de komende tijd de nadruk op.

Ik ga komend weekend weer kijken en filmen bij de Super World Cup in Hamburg. Vervolgens blijf ik daar een paar dagen trainen. Op 3 maart vlieg ik naar Praag voor mijn eerste World Cup van dit seizoen. Opdoen van wedstrijdritme is het daar het doel, maar om dat voor elkaar te krijgen, zal ik toch zeker vier partijen willen judoën. Er moet dus wel gewonnen worden!

Filmen en trainen in Parijs

Morgen begint de Super World Cup van Parijs, de meest prestigieuze World Cup van het jaar. Klinkt indrukwekkend, maar voor mij is het toch niet meer dan een voorbereidings-toernooi op het enige titeltoernooi van 2006: het EK in mei. Ik heb het toernooi in Parijs wel eens gewonnen, maar voor mij wegen medailles op EK, WK en OS zwaarder.

De afgelopen weken heb ik hard getraind, maar ik voel me nog niet 100% klaar om me te meten met de wereldtop. Daarom doe ik nog niet mee in Parijs, maar ga ik wel er wel heen om te kijken, de concurrentie te filmen en om goed te trainen tijdens het aansluitende trainingskamp.

Na afloop van deze trainingsweek beslis ik samen met mijn trainer Chris de Korte aan welke World Cups ik zal deelnemen. Eén staat er in ieder geval vast: natuurlijk De Dutch Open op 19 maart in Rotterdam!

Body+Mind

De cover van Body+Mind van januari 2006

In het blad Body+Mind Man staat een uitgebreid interview met mij. Ik praat over mijn jeugd, carrière, werk, passie, vriendin en toekomst.

Lees het complete interview! (in PDF-formaat)
 

Eén van de foto's bij het artikel (foto: Ronald Schmets)

Derde van Nederland met ons team

Het herenteam van Budokan Rotterdam

Afgelopen zaterdag startte het jaar zoals gebruikelijk met het NK voor clubteams in Amsterdam. Onder de nieuwe naam Budokan Rotterdam eindigden we als derde en daarmee plaatsten we ons voor het toernooi om de Europacup.

Door een vrijloting begonnen we direct in de halve finale tegen Top Judo Nijmegen, een sterke ploeg. Helaas gingen de eerste vier partijen verloren. Wij wonnen wel de laatste drie partijen, maar daarmee kwamen we niet verder dan 3-4. Ik judode voor de gelegenheid -100kg tegen Nederlands kampioen Danny Meeuwsen. Ik won overtuigend met wazari, 4 yuko's en een koka. Het was jammer dat Remon Westhof (onze troef -73kg) vorige week zijn enkelbanden scheurde. Met hem erbij hadden we een goede kans gehad om de finale binnen te stappen.

In de herkansing kwamen we toen tegenover Stichting Topjudo Kenmaju, het tweede team van de regerend kampioen. Dat wonnen we met 4-2. Ik won mijn partij tegen Jelle van de Berg zonder problemen met een wazari en een keikoku.

In de strijd om de bronzen medaille moesten we het opnemen tegen Theo Meijer Sport en dat werd erg spannend. Ik speelde tegen Erwin Verbeek, een oude bekende. Het werd een fel gevecht, waarin we allebei niet konden scoren. Beiden kregen we een straf voor gekruisd pakken, al had ik op dat moment helemaal niet gekruisd vast. Niets aan te doen, ik kon hem in ieder geval niet werpen. We wonnen de ontmoeting met 3-2.

Het was een gezellige dag, al had ik persoonlijk niet veel zin om de mat op te stappen. Dit toernooi lag totaal niet in mijn planning, liever had ik rustig doorgetraind richting de World Cups in februari/maart. Maar voor mijn clubgenoten wilde ik er wel staan. Het resultaat was niet slecht, brons voor de heren en ons damesteam haalde zelfs voor het eerst de titel. Overall waren wij dus eigenlijk het beste team van Nederland.